Historia

Łódka powstała w roku 1957 na zamówienie Axela Dangaarda Olsena z Seattle w USA. Konstruktorem został Duńczyk Knud Olsen i stąd więła się nazwa łódki (Olsen Knud Dinghy). W początkach swego istnienia była to łódź o klasycznej, sklejkowej konstrukcji i z wolnonosnym, obrotowym masztem podobnym do takielunku klasy Finn. Łódka była sotosowana w roli klasy przygotowawczej do olimpijskiego Finna i rozwijała się wraz z nim, choć czasami sama wyznaczała nowe standardy.

Okres największego rozwóju klasy przypadł w latach 60-tych i 70-tych, kiedy na świecie żeglowało ponad 10.000 OK Dinghy. W latach 80-tych OKej zaczął tracić na popularnosci, głównie w związku ze wzrostem liczby Laserów. Obecnie liczebność klasy utrzymuje się na mniej więcej stałym poziomie, powstają nowe egzemplarze, stare łódki są remontowane i przywracane do regatowego trymu. Wedługo dorocznej ankiety składanej w Międzynarodowej Federacji Żeglarskiej dziś na świecie istnieje około 1000 klasowych łódek. Liczebność (wliczone są te łódki, których właściciele opłacili składki klasowe) w poszczególnych państwach prezentuje się następująco:
- Niemcy 200
- Wielka Brytania 142
- Australia 80
- Dania 74
- Polska 60
- Nowa Zelandia 50
Do tego OK Dinghy pływają w Belgii, Francji, Holandii, Indiach, Luxemburgu, Norwegii, Pakistanie, Republice Południowej Afryki, Szwajcarii, Szwecji, Tajlandi, Korei oraz w USA.
W Polsce wszystkich łódek klasy jest około 150.
Największym ośrodkiem Okejowym w naszym kraju jest niewątpliwie Poznań, gdzie znajduje się około 30 łódek. W Charzykowych i w Warszawie jest po około 10 łódek. W Bydgoszczy, Chełmży, Koninie, Krakowie, Mielnie, Myśliborzu, Szczecinku, Wągrowcu, Wolsztynie, znajduje się po kilka sztuk. Mniejsze ilości występują w Gdyni, Dąbrowie Górniczej, Grudziądzu, Mrągowie, Pile, Wąbrzeźnie, Wrocławiu, Złocieńcu, Żninie, i innych miejscowościach.

Koszty

OK Dinghy jest łódką stosunkowo tanią. Kadłub jest dość ciężki (w porównaniu do np. Lasera czy Europy), dzięki czemu jest bardzo wytrzymały i długowieczny. Cena kompletnej, używanej łódki, nadająceje się do startu w ogólnopolskich regatach i nie pozbawionej szans rywalizacji zaczyna się od 3000 zł. Na łódce kosztującej 10.000 zł można bez problemu rywalizować o najwyższe laury w kraju i nie obawiać się startów za granicą. Starsza łódka do pływania rekreacyjnego i ewentualnych startów w lokalnych zawodach może kosztować około 1000 zł. Ceny nowych łódek są zależne od wyposażenia i osprzętu. W Polsce obecnie produkcją kadłubów zajmują się: Jarosław Wojewski z Charzykowych, Krzysztof Witczak z Poznania oraz ludzie z AZS Kraków, którzy sami zbudowali swoje łódki.

Regaty

W kraju organizowany jest cykl regat o "Puchar Polski", którego imprezy są rozgrywane zarówno na jeziorach jak i na morzu czy zatoce. W skład cyklu (w sezonie 2006) wchodzi 11 imprez, z czego 3 rozgrywane są na słonej wodzie. Do końcowej klasyfikacji wlicza się 6 najlepszych wyników. W regatach z cyklu Pucharu bierze udział od kilkunastu do około 30 łódek. Wyjątkiem są Mistrzostwa Polski (także zaliczane do Pucharu), gdzie startuje zwykle około 50-60 zawodników. Oprócz tych rozgrywek na najwyższym krajowym szczeblu w wielu miejscach odbywają się zawody mniejszej rangi ( w których startuje od kilku do kilkunastu zawodników). Tutaj przoduje Poznań, gdzie regaty odbywają się prawie w każdym tygodniu sezonu żeglarskiego. Ale mieszkańcy innych części kraju na pewno znajdą jakieś imprezy w swojej okolicy (może trochę gorzej będzie na południu Polski, gdzie poza Krakowem Okeje raczej nie pływają).


Imprezy międzynarodowe natomiast, to przede wszystkim odbywające się co roku Mistrzostwa Świata. Mistrzostwa Europy odbywają się w tych latach, gdy Mistrzostwa Świata są prowadzone poza kontynentem europejskim. Do tego ciekawymi imprezami są tradycyjne regaty Kieler i Warnemunde Woche (Niemcy) oraz Międzynarodowe Mistrzostwa poszczególnych krajów.
Polacy są widoczni na międzynarodowych regatach. W początku lat 90-tych sukcesy odnosił Mateusz Kusznierewicz, który dwukrotnie został wicemistrzem Świata (1993, 1994) i raz Mistrzem Europy (1994). W roku 2002 brązowy medal Mistrzostw Europy zdobył Paweł Pawlaczyk (w 2003 był 5). Do tego sukcesy odnosili i odnoszą zawodnicy tacy jak: Antoni Pawłowski (wygrana na Kieler Woche 1997, 5 miejsce na ME 98, 8 na MŚ 1997 i 2000), Bogusław Moczorodyński (6 miejsce MŚ 1995), Rafał Szukiel (Junior Trophy - najlepszy z juniorów MŚ 1995), Dariusz Migacz (7 miejsce MŚ 1993).